“I paint pictures to remember...” 
(PJ Harvey, stories from the city, stories from the sea)

Elke herinnering is onvolledig!
Toch probeert Danielle van Broekhoven  herinneringen aan plaatsen, wandelingen, reizen en/of  momenten levendig te houden middels schilderen. Tijdens het experimenteren met verf en andere materialen komen herinneringen bovendrijven, maar de actie in het atelier op dat moment is altijd intenser. Je ziet hoe haar schilderijen langzaam gegroeid zijn. Schilderen is voor van Broekhoven een streven om gewaarwordingen te materialiseren en in de verf tot leven te laten komen. Het geschilderde is van de waarneming ontdaan. Zij schildert niet naar de natuur maar vanuit de natuur. En onderstreept zo de schoonheid die zij ervaart. De horizon, zo kenmerkend voor het (Hollandse) landschap, is in haar werk vaak afwezig,dit geeft een vervreemdend effect, de schilderijen begeven zich in een schemergebied, op de grens tussen figuratie en abstractie.

Met passie voor de materialen, nieuwsgierigheid  naar de mogelijkheden en grenzen van deze materialen, werkt zij aan gelaagde doeken, aan nieuwe beelden bij die vertrouwde herinneringen.  Een goed schilderij laat ruimte voor interpretatie, maar ook ruimte voor je eigen herkenning. Het moet je raken van een afstand maar mag, in detail bekeken, niet aan kwaliteit inboeten. “Je moet als toeschouwer eigenlijk gewoon ‘zin’ krijgen om te gaan schilderen.”