Weight on the World
In mijn werk spelen ruimtelijkheid en transparantie een spel met zwaarte(kracht), en gewicht(loosheid), en hoe deze elementen zich verhouden tot voorwerpen, situaties. Verfbellen zwellen, zweven, kruipen, drijven voorbij, soms loodzwaar, soms vederlicht, neerdrukkend, aantrekkend, opliftend, oplossend. Waterig gegoten, zacht gelaagd of zwaar en stug gekrast. Ze kussen, begroeten, verdrijven, bedreigen, ontstijgen landschappen, bouwwerken, dieren, dingen. Alsof ze boodschappen brengen, geheimen meenemen, kracht uitoefenen. Soms dreigend, soms stil, als schaduw van duivel, beest, god? Of brengen ze niets? Zijn ze vol leegte, verlangen wij inhoud die er niet is? Misschien voelen we betekenis. Misschien onterecht.
Statement Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst, mei 2008, Yvonne Schroeten.

"…Ze heeft een fascinatie voor de ruimte, want die is eigenlijk onbevattelijk. Ze creëert een tovertuin….
…Dat wat zich voordoet in haar ruimte is niet geruststellend. Het is dicht bij de angst. Het is de geladenheid van de ruimte. De spanning van een object in de ruimte. Onheilspellend, dreigend, sacraal, bevreemdend, wie ben ik, wat is dit. Bedreiging die overgaat in fascinatie…"
(Citaat uit de inleiding van de Catalogus Skies and Limits, door Ridsert Hoekstra, directeur stedelijk museum Roermond).

Yvonne Schroeten volgde haar opleiding aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht, waar ze in 1995 afstudeerde.
Sindsdien werkt ze gestaag aan haar beroepspraktijk als beeldend kunstenaar. Ze exposeerde o.a. in Amsterdam, Wenen, Berlijn en Basel. In 2006 is haar werk genomineerd voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst, waarbij ze exposeerde in het Gemeentemuseum Den Haag.
Haar techniek bestaat veelal uit acrylverf op doek, soms aangevuld met gemengde technieken (collage, houtskool, inkt).